Partner
Posiłek z dostawą: 5% czy 8% VAT? Najnowsze WIS-y pokazują, że decyduje model sprzedaży
Czas czytania: 7 min.
Autor
Z perspektywy VAT różnica może być jednak zasadnicza.
Najnowsze wiążące informacje stawkowe pokazują, że dostawa jedzenia może być traktowana albo jako dostawa towaru klasyfikowanego według CN, albo jako usługa związana z wyżywieniem klasyfikowana do PKWiU 56. W pierwszym przypadku możliwa jest stawka 5%. W drugim — zasadniczo 8%, o ile nie mają zastosowania ustawowe wyłączenia.
Kluczowe pytanie brzmi co faktycznie kupuje klient i jakie czynności wykonuje sprzedawca.
Trzy WIS-y: danie z aplikacji jako towar, CN 16 i 5% VAT
W trzech WIS-ach z 15 maja 2026 r., sygn. 0111-KDSB2-2.440.69.2026.2.MCZ, 0111-KDSB2-2.440.70.2026.2.MCZ oraz 0111-KDSB2-2.440.71.2026.2.MCZ, Dyrektor KIS analizował model sprzedaży dań zamawianych za pośrednictwem aplikacji wraz z transportem.
Wnioskodawca wskazywał, że klient lub pracownik zamawia konkretny produkt przez aplikację. Zamówienie jest automatycznie przekazywane do dostawcy. Produkt jest pakowany i dostarczany we wskazane miejsce, np. do zakładu pracy. W ramach sprzedaży nie są wykonywane czynności typowe dla gastronomii: nie ma podania posiłku, wyjęcia go z opakowania, zapewnienia sztućców, serwetek, talerzyków ani infrastruktury do konsumpcji. Kwestia miejsca i czasu spożycia posiłku należy do pracownika.
Organ uznał, że sprzedaż produktu wraz z transportem tworzy świadczenie kompleksowe. Elementem dominującym jest jednak sprzedaż towaru, a transport ma charakter pomocniczy. Transport umożliwia otrzymanie produktu w oczekiwanym miejscu, ale nie zmienia charakteru transakcji w usługę gastronomiczną albo cateringową.
W konsekwencji świadczenie zostało sklasyfikowane według CN, a nie PKWiU 56. Ponieważ produkty mieściły się w CN 16 — przetwory z mięsa, ryb, skorupiaków, mięczaków lub pozostałych bezkręgowców wodnych — organ potwierdził stawkę 5% VAT na podstawie art. 41 ust. 2a ustawy o VAT w związku z poz. 11 załącznika nr 10.
To rozstrzygnięcie jest istotne dla platform, operatorów benefitów pracowniczych, pośredników zamówień oraz firm sprzedających gotowe dania w opakowaniach z dostawą. Pokazuje, że samo dostarczenie posiłku do klienta lub pracownika nie oznacza jeszcze PKWiU 56.
Druga strona: zestaw posiłków z dostawą jako PKWiU 56 i 8% VAT
Inny kierunek pojawił się w WIS z 5 maja 2026 r., sygn. 0115-KDST1-1.440.438.2025.7.AW. Sprawa dotyczyła zestawu posiłków z dostawą do klienta.
Spółka produkowała i sprzedawała gotowe posiłki zapakowane szczelnie w opakowania. Klient mógł zamówić zestaw posiłków przez sklep internetowy, aplikację, e-mail albo telefon. Cena obejmowała cały zestaw, a koszt dostawy był wkalkulowany w cenę. Klient nie wybierał pojedynczych posiłków z zestawu i nie miał wpływu na konkretne posiłki, które znajdą się w zestawie. Zestaw stanowił całodzienne wyżywienie przewidziane na określony okres, z uwzględnieniem preferencji żywieniowych, np. kaloryczności lub wartości odżywczych.
Wnioskodawca argumentował, że jest to dostawa towarów klasyfikowana według CN, bo posiłki są zapakowane, etykietowane, przechowywane w warunkach chłodniczych, dostarczane do klienta i wymagają dalszych czynności po stronie konsumenta, np. podgrzania lub wymieszania składników. Spółka podkreślała również, że nie ma infrastruktury gastronomicznej, nie zapewnia obsługi kelnerskiej, nie wydaje sztućców ani nie umożliwia konsumpcji na miejscu.
Mimo tej argumentacji organ uznał świadczenie za klasyfikowane do PKWiU 56 — usługi związane z wyżywieniem. W efekcie potwierdził stawkę 8% VAT na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy o VAT w związku z art. 41 ust. 12f oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy.
To rozstrzygnięcie pokazuje, że organ może inaczej ocenić sprzedaż pojedynczego dania z transportem i sprzedaż zorganizowanego zestawu posiłków, który z perspektywy klienta pełni funkcję kompleksowego wyżywienia.
Granica między CN a PKWiU 56
Z analizowanych WIS-ów wynika praktyczna reguła: jeżeli sprzedawca dostarcza zapakowany produkt spożywczy, a jego czynności nie obejmują usług wspomagających konsumpcję, właściwa może być klasyfikacja według CN. Jeżeli jednak świadczenie ma charakter zorganizowanego zapewnienia wyżywienia, organ może rozważać PKWiU 56.
W WIS-ach dotyczących dań zamawianych przez aplikację organ podkreślał brak dodatkowych usług ułatwiających spożycie. Nie było podania posiłku, wyjęcia go z opakowania, przekazania sztućców, serwetek ani papierowych talerzyków. Sprzedawca nie zapewniał infrastruktury konsumpcyjnej. Produkt był po prostu zamawiany i dostarczany jako opakowany towar.
W WIS dotyczącej zestawu posiłków organ zwrócił uwagę na inny charakter świadczenia: zestaw kilku posiłków, całodzienne wyżywienie, preferencje żywieniowe, jedna cena za całość i dostawa wkalkulowana w cenę. To przesunęło ciężar oceny w kierunku PKWiU 56.
Transport nie powinien samodzielnie przesądzać o cateringu
W tych sprawach szczególnie ważny jest wątek transportu. Wnioskodawcy argumentowali, że sam transport nie tworzy usługi restauracyjnej ani cateringowej. Transport jest potrzebny, żeby klient otrzymał produkt w określonym miejscu, ale nie jest usługą wspomagającą natychmiastową konsumpcję w takim sensie jak obsługa kelnerska, przygotowanie stołu, podanie posiłku, sprzątanie naczyń czy udostępnienie miejsca do konsumpcji.
Ten argument pojawia się również w orzecznictwie TSUE. Z samego dowozu jedzenia nie wynika jeszcze, że mamy do czynienia z usługą cateringową. Do takiej kwalifikacji potrzebne są dodatkowe usługi wspomagające, które pozwalają na natychmiastowe spożycie i powodują, że w świadczeniu zaczyna przeważać element usługowy.
W praktyce oznacza to, że dostawa opakowanego dania do biura, zakładu pracy czy domu może nadal być dostawą towaru. Ale nie zawsze. Jeżeli model biznesowy zaczyna przypominać kompleksowe zapewnienie wyżywienia, ryzyko PKWiU 56 rośnie.
Dlaczego różnica między 5% a 8% jest istotna?
Różnica między 5% a 8% VAT może wydawać się niewielka, ale w biznesach o niskiej marży i wysokim wolumenie ma realne znaczenie. Dla platform żywieniowych, cateringu dietetycznego, operatorów benefitów pracowniczych i producentów gotowych dań nieprawidłowa klasyfikacja może oznaczać istotną ekspozycję podatkową.
Jeżeli produkt powinien być klasyfikowany według CN i mieści się w załączniku nr 10 do ustawy o VAT, możliwa jest stawka 5%. Przykładem są dania z CN 16 objęte poz. 11 załącznika nr 10.
Jeżeli świadczenie zostanie uznane za PKWiU 56, zastosowanie ma zasadniczo 8% VAT na podstawie art. 41 ust. 12f ustawy o VAT, chyba że wystąpią wyłączenia. Wyłączenia obejmują m.in. niektóre napoje, towary nieprzetworzone przez podatnika oraz posiłki, których składnikiem są określone towary wyłączone z preferencji.
Co powinny sprawdzić firmy sprzedające posiłki z dostawą?
Po tych WIS-ach warto przeanalizować nie tylko skład produktów, ale cały model sprzedaży.
Znaczenie mają w szczególności następujące pytania:
· czy klient kupuje pojedynczy, konkretnie wskazany produkt, czy cały zestaw posiłków;
· czy cena jest ustalona za pojedynczy produkt, czy za pakiet wyżywienia;
· czy klient ma wpływ na skład zestawu;
· czy posiłki są przygotowywane przed zamówieniem, czy pod konkretne zamówienie;
· czy produkt jest zapakowany, etykietowany i funkcjonuje jako towar spożywczy;
· czy produkt wymaga dalszej obróbki, np. podgrzania albo wymieszania;
· czy sprzedawca zapewnia sztućce, talerze, serwetki, podanie lub obsługę;
· czy sprzedawca zapewnia miejsce do konsumpcji;
· czy transport jest tylko elementem dostawy, czy częścią szerszej usługi wyżywienia;
· czy świadczenie jest komunikowane jako sprzedaż produktu, dostawa gotowego dania, catering, dieta pudełkowa albo całodzienne wyżywienie.
Dla celów WIS szczególnie ważne jest precyzyjne opisanie tych elementów. Drobna różnica w modelu sprzedaży może przesądzić o tym, czy organ pójdzie w kierunku CN i 5% VAT, czy w kierunku PKWiU 56 i 8% VAT.
